Vandaag het filmpje "ín plain English"over Delicious bekeken. Ik krijg altijd hartkloppingen bij het bekijken van die filmpjes. Ze gaan zo snel, er wordt altijd zoveel achter elkaar verteld en getoond. Pas na een derde keer "landt" en dan blijkt zo'n filmpje wel op een goede manier de hoofdlijnen te vertellen. Deze keer geen "booh"en "yeah", dat is altijd zo grappig in die filmpjes.
Ik heb mijn favorieten al netjes ingedeeld in mappen, en het zijn er geen 15 miljoen :). Ik kijk thuis naar andere sites dan op het werk, ik wil dit gescheiden houden. En waarom zou ik overal ter wereld op een willekeurige pc willen kunnen inloggen op mijn :favorieten lijstje? Hebben we dan nergens meer rust?
Probleem bij mij is dat een website op een bepaald moment interessant is of lijkt, en dat je hem daarna nauwelijks nog bekijkt. Niet alles kan als RSS worden opgeslagen om te kunnen bijhouden of er nog wat nieuws is toegevoegd. Wat doe je dan met die "oude" websites, weggooien en opruimen, en er dan een week later achter komen dat je hem ineens weer nodig had. Net zoiets al bij het opruimen van de schuur.
Dan lijkt "taggen" wel handig, maar over een jaar of 2 zullen we moeten leren hoe je al die opgeslagen tags met daaraan gekoppelde websites moet opschonen, want ik wil niet weten hoe dat zooitje er na 10 jaar uit ziet! Is social bookmarking een verzekering? Nu is opslaan van een favoriet een druk op de knop, straks dus eerst bedenken welke tags je er dan aan toevoegt, en hopen dat je nou net dat ene trefwoord niet vergeet waar je later weer op wil zoeken. Is het niet zo dat het landelijk toekennen van trefwoorden, siso, pim etc in bibliotheekland ook al zo moeilijk is om consequent toe te passen. En dan het sociale deel, anderen gebruiken weer andere trefwoorden. Je wordt verleid om nog meer "nieuwe en relevante" sites te gaan bekijken.
Hoeveel relaties lopen er stuk op de overdosis aan beeldscherm kijken, nog even dit, nog even dat. Er is zoveel interessant, moet ik dan ook alles zien en lezen. Of is het vandaag lekker weer en gaan we er op uit met het gezin, de buitenlucht inademen, loskomen van alles wat "moet", de overdosis informatie, en keren we terug de mens in onszelf. Kunnen we misschien een training krijgen ik "hoe accepteer ik dat ik niet alles hoef te weten en moet onthouden, en dat ik toch de moeite waard ben als mens, als medewerker, als collega.
Oh, leren we dat nou juist met deze 23 dingen? Okee, dat zal dan ook nog moeten landen..........
In elk geval, weer kennis gemaakt met iets nieuws en geconstateerd dat het niet mijn "ding" is.
Ha die tuinfluiter; laten we een clubje oprichten van mensen die zonder Twitter enz door het leven kunnen en dan ook nog gewoon meetellen....
BeantwoordenVerwijderenToevallig ben ik deze week juist eens flink met de bezem door mijn favorieten gegaan en dan zie je hoe weinig je daarmee doet. En op een timemanagementcursus heb ik geleerd dat alles wat je niet direct gebruikt en denkt te gaan lezen met spoed naar de prullenbak verwezen moet worden.
aswess
Dag tuinfluiter,
BeantwoordenVerwijderenHet is wel duidelijk, dat dit niet “jouw ding” is. Misschien ga je er in de toekomst nog anders over denken. Je kunt er bijv. ook voor kiezen om op je werk een gezamenlijk account aan te maken met een aantal collega’s en daar websites op te zetten die jullie vaak raadplegen.
Groetjes, Geertje