Met het delen en bewerken van document in google docs heb ik de afgelopen weken al gewerkt. Spontaan, omdat collega's al een "ding" verder waren. Ik was al direct om, wat een superuitvinding.
Terwijl ik bezig was met het aanpassen van een document kwam ik er achter dat je ook kunt chatten met iemand anders die ook in dat document bezig is. En je kunt ook zien wat de ander aan het typen is (plus de type fouten :)). Leuk om te vermelden is dat ik wel eerst even de telefoon moest pakken om de collega te melden waar ik mee bezig was, want als je het niet direct ziet op het scherm gaat er een hoop lol verloren. Eigenlijk is de kans vrij klein dat je tegelijk aan het werk bent.
Eindelijk iets van de 23 dingen waar ik 100% achter sta. Maar ja, ik zou Tuinfluiter niet zijn als ik ook iets op te merken heb. Je kunt weliswaar ouders versies bekijken, maar dan heb je er weer werk aan om ze met elkaar te vergelijken. Op de 1 of andere manier moet je toch kunnen blokkeren dat een ander iets weghaalt (waar die het bijv. niet mee eens is) en dat op die manier jouw mening verdwijnt. Ik ga dat eerst eens even onderzoeken. In 1 van de uitleggen werd daar ook door iemand opmerking over gemaakt mbt tot doorstrepen van de verwijderde tekst zoals je dat in Word kunt doen. Die persoon was uiteindelijk toch ook "om" dus wie weet gebeurt dat ook bij mij.
Een paar uurtjes later veel geprobeerd, maar nog niet ontdekt waar die oudere versies dan staan, en ook niet een functie ontdekt waar je wijzigingen mee kunt uitvoeren. Hoop da tik daar nog wat over zal lezen bij collega's die dat wel snappen. Of misschien geeft mijn coach wel advies?
Nu begrijp ik ook hoe het voortgangsdocument werkt. Ik vond het al zo gek dat dat bijgehouden kon worden zonder te verzenden. Geheim ontrafeld! Soms is geduld een schone zaak, en worden zaken duidelijk als ze zijn bezonken.
Ik heb voor de grap een proefdocument gemaakt met een liedje dat afgemaakt moet worden. Ik denk dat we op makkelijke wijze de nieuwsbrief input kunnen leveren, en dan hoeft het alleen nog maar "geredigeerd" te worden. Ook geen makkelijke klus hoor, want niet iedereen schrijft in dezelfde stijl - maar da's weer een andere cursus. :)
Nog even een tussendoortje. Ik was in gmail een beetje aan het rondkijken (voordat ik een document wilde toevoegen) en drukte per ongeluk op archiveren, was toen berichten kwijt. Hellup... Via de helptool kwam ik bij een erbarmelijk vertaalde uitleg. Maar uiteindelijk ontdekte ik dat je alles terugvindt bij "alle berichten" en dan kunt selecteren welke je weer naar je inbox wilt verplaatsen. Pff, gelukkig maar weer. Dus wie dit leest, dat weet je dan ook maar weer.
zondag 21 november 2010
Ding 12: twitter
Ja, we moeten eraan geloven, Twitter.... Ik heb nu al ruim een uur ruzie met Twitter, probeer van alles in te stellen, maar hij werkt niet mee. Ik laat hem nu even nadenken zodat ik dit bericht op mijn blog kan schrijven.
Voorafgaand heb ik eerst van alles gelezen en bekeken. Eerlijk gezegd ben ik nog wel sceptisch. Hoe belangrijk en onmisbaar is het dat je weet wat een ander continu doet. De samenleving wordt steeds oppervlakkiger, je weet soms nauwelijks wat je zelf doet, zo druk ben je met een ander. Is dat dan sociaal? Tja, op een nieuwe manier dan wellicht. Ik realiseer mee dat 15 jaar geleden mobiel telefoneren als iets science fiction-achtigs werd ervaren, dus ik wil best mee in het uitproberen van Twitter. Over een maand zie ik misschien in dat het leuk is, iets toevoegt aan mijn kennis en dat er mogelijkheden zijn voor de bieb. (daar draait deze heel cursus immers om ). Ik heb om me heen gevraagd hoe anderen daar mee omgaan in bibliotheek land. Er is een handje vol die er consequent mee omgaat. Het blijkt nog vooral in de hobby hoek te zitten van een enkele medewerker. Het gaat vooral om informatie geven/sturen, maar het lijkt mij ook belangrijk iets te doen met de reacties die dat oproept. Misschien is het handig om een groep van trouwe volgelingen :) berichtjes te kunnen sturen over voorstellingen/activiteiten. Dat kan dan bovenop de Enieuwsbrief en de website. Gevoelsmatig denk ik dat het nog en kleine groep is die daar actief mee bezig is. Zelfs mijn 21 jarige zoon kijkt me gefronste wenkbrauwen bij al die nieuwe "socale" netwerken, dus het is niet alleen een leeftijds conflict.
Ik ben op zoek gegaan naar bekenden, alleen Metabieb uit ons groepje doe mee. Gelukkig nog wel wat oude Impuls collega's gevonden, EN hun bibliotheek. Bij die "bekenden" kun je kijken wie zij volgen en daar dan weer wat uithalen. Zo rolt de sneeuwbal en krijg je (fijn?) allemaal tweets om te volgen. Ik ga de komende weken ervaren of en hoe leuk dat is.
Wat me stoorde was dat ik, terwijl ik nog met aanmelden bezig was, al twee totaal onbekende volgers had staan. Hoe krijg ik die nou weer weg? Nog een keer gekeken, niet ontdekt. Heb naar aanleiding daarvan wel mijn account "geblokkeerd" zodat men alleen mijn volger kan worden als ik dat goedvindt.
Wauw, wat een macht :)
O, nu merk ik ook nog dat DIT bericht niet opgeslagen kan worden. Wat is dat nou weer ?? Dan maar publiceren proberen.
Bleek een internet verbindingsprobleem. We zijn er weer. En de foto die ik aan Twitter wilde toevoegen was te groot, daarom pakte hij niet. Okee, ben nu ingeschreven, met foto en achtergrondje. Heb tot nu toe echt nog geen interessante tweets voorbij zien komen. Soms begrijp ik niet eens waar het over gaat.
Ik zag dat je het allemaal ook nog aan je gsm kunt koppelen. Daar begin ik echt niet aan. Ik erger me groen en geel aan mensen die continu met hun telefoonscherm aan het communiceren zijn terwijl ze bij je op visite zijn of tegenover je aan tafel zitten. Doe ik niet aan mee!!
Twitter vrienden, overtuig me van de onmisbaarheid van dit medium.....
Voorafgaand heb ik eerst van alles gelezen en bekeken. Eerlijk gezegd ben ik nog wel sceptisch. Hoe belangrijk en onmisbaar is het dat je weet wat een ander continu doet. De samenleving wordt steeds oppervlakkiger, je weet soms nauwelijks wat je zelf doet, zo druk ben je met een ander. Is dat dan sociaal? Tja, op een nieuwe manier dan wellicht. Ik realiseer mee dat 15 jaar geleden mobiel telefoneren als iets science fiction-achtigs werd ervaren, dus ik wil best mee in het uitproberen van Twitter. Over een maand zie ik misschien in dat het leuk is, iets toevoegt aan mijn kennis en dat er mogelijkheden zijn voor de bieb. (daar draait deze heel cursus immers om ). Ik heb om me heen gevraagd hoe anderen daar mee omgaan in bibliotheek land. Er is een handje vol die er consequent mee omgaat. Het blijkt nog vooral in de hobby hoek te zitten van een enkele medewerker. Het gaat vooral om informatie geven/sturen, maar het lijkt mij ook belangrijk iets te doen met de reacties die dat oproept. Misschien is het handig om een groep van trouwe volgelingen :) berichtjes te kunnen sturen over voorstellingen/activiteiten. Dat kan dan bovenop de Enieuwsbrief en de website. Gevoelsmatig denk ik dat het nog en kleine groep is die daar actief mee bezig is. Zelfs mijn 21 jarige zoon kijkt me gefronste wenkbrauwen bij al die nieuwe "socale" netwerken, dus het is niet alleen een leeftijds conflict.
Ik ben op zoek gegaan naar bekenden, alleen Metabieb uit ons groepje doe mee. Gelukkig nog wel wat oude Impuls collega's gevonden, EN hun bibliotheek. Bij die "bekenden" kun je kijken wie zij volgen en daar dan weer wat uithalen. Zo rolt de sneeuwbal en krijg je (fijn?) allemaal tweets om te volgen. Ik ga de komende weken ervaren of en hoe leuk dat is.
Wat me stoorde was dat ik, terwijl ik nog met aanmelden bezig was, al twee totaal onbekende volgers had staan. Hoe krijg ik die nou weer weg? Nog een keer gekeken, niet ontdekt. Heb naar aanleiding daarvan wel mijn account "geblokkeerd" zodat men alleen mijn volger kan worden als ik dat goedvindt.
Wauw, wat een macht :)
O, nu merk ik ook nog dat DIT bericht niet opgeslagen kan worden. Wat is dat nou weer ?? Dan maar publiceren proberen.
Bleek een internet verbindingsprobleem. We zijn er weer. En de foto die ik aan Twitter wilde toevoegen was te groot, daarom pakte hij niet. Okee, ben nu ingeschreven, met foto en achtergrondje. Heb tot nu toe echt nog geen interessante tweets voorbij zien komen. Soms begrijp ik niet eens waar het over gaat.
Ik zag dat je het allemaal ook nog aan je gsm kunt koppelen. Daar begin ik echt niet aan. Ik erger me groen en geel aan mensen die continu met hun telefoonscherm aan het communiceren zijn terwijl ze bij je op visite zijn of tegenover je aan tafel zitten. Doe ik niet aan mee!!
Twitter vrienden, overtuig me van de onmisbaarheid van dit medium.....
zondag 14 november 2010
Ding 11: wiki's
Ha, gelukkig weer een leuke uitleg met "boo" en "yeah" :) Ik had al van een collega gehoord dat wiki's heel handig zijn als je van meerdere kanten reactie verwacht. Ik begon dus hoopvol aan deze opdracht, maar verdwaalde gaandeweg toch weer.
Vooral in de zandbak waar iedereen mag spelen en dus ook dingen verkeerd gaan. Ik zie op de gekste plekken recepten staan. Bij 1 recept een reactie toegevoegd, en iets in het recept gewijzigd. Dat lukte. Maar wat nu? Hoe ziet degene die er ooit mee begon dat er op haar recept gereageerd is?
Bij favorieten "hobby's" heb ik een submap recepten gemaakt. Daar wilde ik alle recepten naar toe slepen, dat lukte niet.
Wat had ik verwacht? Een plek waar ik een tekst kan plaatsen zodat mijn collega's tekst kunnen toevoegen. Als voorbeeld de vraag wie en hoe vaak aanwezig wil zijn bij de filmavonden. Mmmmm, nog (nog ??) (ja nog !!) langer klungelen me deze site.
Ik heb een mapje aangemaakt "proefje voor Nijkerk"en daarin mijn bericht gezet. En later nog wat toegevoegd. Maar wat nu?
Nu moet ik nog iets toevoegen aan mijn blog, of andersom. Ik heb het allebei maar gedaan.
http://23dingen.pbworks.com/w/page/32550039/Tuinfluiter-blijft-het-proberen#view=edit
Heb uit pure frustratie al een hele zak pepernoten leegge(vr)(g)ten. Ik ga nu wandelen, heb er genoeg van!
Vooral in de zandbak waar iedereen mag spelen en dus ook dingen verkeerd gaan. Ik zie op de gekste plekken recepten staan. Bij 1 recept een reactie toegevoegd, en iets in het recept gewijzigd. Dat lukte. Maar wat nu? Hoe ziet degene die er ooit mee begon dat er op haar recept gereageerd is?
Bij favorieten "hobby's" heb ik een submap recepten gemaakt. Daar wilde ik alle recepten naar toe slepen, dat lukte niet.
Wat had ik verwacht? Een plek waar ik een tekst kan plaatsen zodat mijn collega's tekst kunnen toevoegen. Als voorbeeld de vraag wie en hoe vaak aanwezig wil zijn bij de filmavonden. Mmmmm, nog (nog ??) (ja nog !!) langer klungelen me deze site.
Ik heb een mapje aangemaakt "proefje voor Nijkerk"en daarin mijn bericht gezet. En later nog wat toegevoegd. Maar wat nu?
Nu moet ik nog iets toevoegen aan mijn blog, of andersom. Ik heb het allebei maar gedaan.
http://23dingen.pbworks.com/w/page/32550039/Tuinfluiter-blijft-het-proberen#view=edit
Heb uit pure frustratie al een hele zak pepernoten leegge(vr)(g)ten. Ik ga nu wandelen, heb er genoeg van!
Ding 10: social bookmarking
Vandaag het filmpje "ín plain English"over Delicious bekeken. Ik krijg altijd hartkloppingen bij het bekijken van die filmpjes. Ze gaan zo snel, er wordt altijd zoveel achter elkaar verteld en getoond. Pas na een derde keer "landt" en dan blijkt zo'n filmpje wel op een goede manier de hoofdlijnen te vertellen. Deze keer geen "booh"en "yeah", dat is altijd zo grappig in die filmpjes.
Ik heb mijn favorieten al netjes ingedeeld in mappen, en het zijn er geen 15 miljoen :). Ik kijk thuis naar andere sites dan op het werk, ik wil dit gescheiden houden. En waarom zou ik overal ter wereld op een willekeurige pc willen kunnen inloggen op mijn :favorieten lijstje? Hebben we dan nergens meer rust?
Probleem bij mij is dat een website op een bepaald moment interessant is of lijkt, en dat je hem daarna nauwelijks nog bekijkt. Niet alles kan als RSS worden opgeslagen om te kunnen bijhouden of er nog wat nieuws is toegevoegd. Wat doe je dan met die "oude" websites, weggooien en opruimen, en er dan een week later achter komen dat je hem ineens weer nodig had. Net zoiets al bij het opruimen van de schuur.
Dan lijkt "taggen" wel handig, maar over een jaar of 2 zullen we moeten leren hoe je al die opgeslagen tags met daaraan gekoppelde websites moet opschonen, want ik wil niet weten hoe dat zooitje er na 10 jaar uit ziet! Is social bookmarking een verzekering? Nu is opslaan van een favoriet een druk op de knop, straks dus eerst bedenken welke tags je er dan aan toevoegt, en hopen dat je nou net dat ene trefwoord niet vergeet waar je later weer op wil zoeken. Is het niet zo dat het landelijk toekennen van trefwoorden, siso, pim etc in bibliotheekland ook al zo moeilijk is om consequent toe te passen. En dan het sociale deel, anderen gebruiken weer andere trefwoorden. Je wordt verleid om nog meer "nieuwe en relevante" sites te gaan bekijken.
Hoeveel relaties lopen er stuk op de overdosis aan beeldscherm kijken, nog even dit, nog even dat. Er is zoveel interessant, moet ik dan ook alles zien en lezen. Of is het vandaag lekker weer en gaan we er op uit met het gezin, de buitenlucht inademen, loskomen van alles wat "moet", de overdosis informatie, en keren we terug de mens in onszelf. Kunnen we misschien een training krijgen ik "hoe accepteer ik dat ik niet alles hoef te weten en moet onthouden, en dat ik toch de moeite waard ben als mens, als medewerker, als collega.
Oh, leren we dat nou juist met deze 23 dingen? Okee, dat zal dan ook nog moeten landen..........
In elk geval, weer kennis gemaakt met iets nieuws en geconstateerd dat het niet mijn "ding" is.
Ik heb mijn favorieten al netjes ingedeeld in mappen, en het zijn er geen 15 miljoen :). Ik kijk thuis naar andere sites dan op het werk, ik wil dit gescheiden houden. En waarom zou ik overal ter wereld op een willekeurige pc willen kunnen inloggen op mijn :favorieten lijstje? Hebben we dan nergens meer rust?
Probleem bij mij is dat een website op een bepaald moment interessant is of lijkt, en dat je hem daarna nauwelijks nog bekijkt. Niet alles kan als RSS worden opgeslagen om te kunnen bijhouden of er nog wat nieuws is toegevoegd. Wat doe je dan met die "oude" websites, weggooien en opruimen, en er dan een week later achter komen dat je hem ineens weer nodig had. Net zoiets al bij het opruimen van de schuur.
Dan lijkt "taggen" wel handig, maar over een jaar of 2 zullen we moeten leren hoe je al die opgeslagen tags met daaraan gekoppelde websites moet opschonen, want ik wil niet weten hoe dat zooitje er na 10 jaar uit ziet! Is social bookmarking een verzekering? Nu is opslaan van een favoriet een druk op de knop, straks dus eerst bedenken welke tags je er dan aan toevoegt, en hopen dat je nou net dat ene trefwoord niet vergeet waar je later weer op wil zoeken. Is het niet zo dat het landelijk toekennen van trefwoorden, siso, pim etc in bibliotheekland ook al zo moeilijk is om consequent toe te passen. En dan het sociale deel, anderen gebruiken weer andere trefwoorden. Je wordt verleid om nog meer "nieuwe en relevante" sites te gaan bekijken.
Hoeveel relaties lopen er stuk op de overdosis aan beeldscherm kijken, nog even dit, nog even dat. Er is zoveel interessant, moet ik dan ook alles zien en lezen. Of is het vandaag lekker weer en gaan we er op uit met het gezin, de buitenlucht inademen, loskomen van alles wat "moet", de overdosis informatie, en keren we terug de mens in onszelf. Kunnen we misschien een training krijgen ik "hoe accepteer ik dat ik niet alles hoef te weten en moet onthouden, en dat ik toch de moeite waard ben als mens, als medewerker, als collega.
Oh, leren we dat nou juist met deze 23 dingen? Okee, dat zal dan ook nog moeten landen..........
In elk geval, weer kennis gemaakt met iets nieuws en geconstateerd dat het niet mijn "ding" is.
Abonneren op:
Posts (Atom)